Duurzaamheid & iets willen maken

Mijn dilemma: Dingen willen maken vs duurzaamheid.

Het boekje “Weg ermee” van Dennis Storm sloeg in als een bom. Ik besloot zo min mogelijk te consumeren en rigoureus te ontspullen. Mijn huis werd leger, mijn hoofd ook. Minder prikkels, minder afleiding, minder spullen die om aandacht vroegen.

Het voelde goed, tot het er iets begon te knagen. Een soort lichte onrust, ergens op de achtergrond. Ik miste iets. Niet iets tastbaars, niet een specifiek object of bezit, maar het gevoel van iets maken. Met mijn handen bezig zijn, iets creëren, verrast worden door wat er ontstaat.

Had ik niet juist besloten dat ik minder spullen wilde? Dat ik niet meer wilde bijdragen aan overbodige consumptie? Een hobby waarbij je dingen maakt… dat paste daar toch niet bij? Mijn creatieve hobby is niet bepaald een eerste levensbehoefte, waarom zou ik het dan doen? Dus besloot ik te stoppen. Gewoon helemaal.

Maar stoppen bleek geen oplossing. Mijn keuzes voelden consequent, maar die vreemde onrust verdween niet. Sterker nog, hij groeide.

Het voelde alsof er iets vastzat dat er niet meer uit mocht. En hoe langer ik dat negeerde, hoe duidelijker het werd: dit ging niet over spullen. Dit ging over iets willen maken. Dus ik besloot het weer toe te laten.

In het gieten kan ik mijn creativiteit kwijt. Het mengen, het gieten, het wachten. En dan dat moment waarop je het uit de mal haalt. Elke keer zit daar iets onverwachts in. Iets wat je niet volledig kunt controleren. Dat maakt het bijna magisch. Ik merkte meteen: dit is waarom ik het miste.

Maar het bracht me wel terug bij dezelfde vraag: Hoe past dit in een leven waarin ik juist minder wil? In plaats van mezelf te zien als iemand die dingen maakt, begon ik het anders te bekijken.

Het ging me niet om het eindresultaat, maar om het proces zelf. Daaruit ontstond een idee om workshop aan te bieden. In een workshop gebeurt eigenlijk precies waar ik zelf blij van word, maar dan deel ik dat met anderen.

Mensen komen, maken iets met hun handen, ervaren datzelfde moment van verrassing als ze hun gietsel uit de mal halen… en nemen het vervolgens mee naar huis.

Ik hoef niets extra’s  te bewaren, niets op te stapelen, en toch is er creativiteit. Misschien zelfs meer dan daarvoor. Duurzaamheid gaat voor mij niet meer alleen over zo min mogelijk doen. Het gaat ook over: bewust kiezen, verspilling beperken, waarde creëren en vooral: iets doen waar je écht blij van wordt.

Ik dacht eerst dat ik moest kiezen tussen minder willen en toch willen maken, tussen duurzaamheid en creativiteit. Maar die tegenstelling bleek niet zo zwart-wit. Voor mij zit de oplossing ergens ertussenin. Ik leef met weinig spullen en consumeer bewust. En toch giet ik weer.

Niet om te hebben of verzamelen, maar om te delen en te ervaren.